Boekbespreking

Krijgt u er ook kippenvel van?

Krijgt u er ook kippenvel van? Op de cover van de historische roman 'Gevangene 17683' prijkt een beklijvende foto van een jongeman, die een krijtbord met een nummer voor zich houdt. "Die foto werd genomen in juni 1940. Maar wat er achter die 17683 schuilgaat, snap ik pas sinds ik in de voetstappen van mijn opa stapte." Dat zegt de Oudenaardse schrijver Karl De Rycke, die de oorlogsverhalen van zijn bompa in een roman goot.

‘Gevangene 17683’ is een historische roman gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Karel, een 20-jarige kleermakerszoon uit Eine (Oudenaarde) die klarinet en viool speelt. Na de oorlog werd hij als muzikant een bekend figuur in Oudenaarde, maar in mei 1940 vocht hij tegen nazi’s in plaats van muziek te spelen. Het boek volgt hem; van de zware gevechten in het Meetjesland tot in het beruchte krijgsgevangenkamp Stalag XVII B.

"Daar was van menselijkheid geen sprake, mijn grootvader werd er nummer 17683, of zoals de Duitsers hem noemden: siebzehn sechs dreiundachtzig", vertelt auteur Karl De Rycke. "Uiteindelijk moest mijn opa jarenlang verplicht werken in een wapenfabriek in Duitsland. Tot eind april 1945: dan ondernam hij een alles-of-niets vluchtpoging, in de hoop te ontsnappen aan een moordpartij van de SS.

"Dat is allemaal echt gebeurd. Maar bompa wist dat ik niet aan geschiedschrijving zou doen. Hij vond het leuk dat ik een roman wilde schrijven aan de hand van zijn notities en verhalen. Dus goot ik er een laag fictie over, inclusief een mysterie dat wordt ontrafeld. De verhalen van mijn bompa nodigden uit om geromantiseerd te worden: zowel de gevechten, als de miserie en de liefdesperikelen. In het ‘Nawoord’ doe ik uit de doeken waar de lijn tussen fictie en feiten ligt en hoeveel opzoekwerk ik deed om alles zo historisch correct mogelijk te houden. Als historicus was dat een must voor mij."

De auteur deed meer dan alleen opzoekwerk: hij trok eerst naar het Meetjesland, waar zijn grootvader dagenlang meevocht in de 'Slag om de Leie', en reisde daarna door Oostenrijk en Tsjechië, tot in het Duitse Saksen. Elke plek waar zijn opa was tijdens WOII heeft Karl bezocht. "En overal gebeurde er iets magisch", vertelt hij. "Ik vond in Oostenrijk bijvoorbeeld resten van het krijgsgevangenkamp waarin bompa verbleef. In Duitsland werd het helemaal fantastisch, want de wapenfabriek waarin hij werkte, bestaat nog. Maar het meest speciale was toch de ontmoeting met een man die mijn grootvader heeft gekend toen die daar tijdens de oorlog werkte. Dat hij de verhalen van mijn opa kon navertellen, was om kippenvel van te krijgen."

Terug naar overzicht